اصل
آزمایش فشار هوا از گاز (معمولاً هوای فشرده شده یا نیتروژن) به عنوان محیط آزمایش استفاده می کند. با پر کردن شیر با فشار خاصی از گاز ، از سیالیت گاز و خصوصیات تراکم برای تشخیص اینکه آیا شیر دارای نشت گاز است ، استفاده می شود و از این طریق عملکرد آب بندی آن را ارزیابی می کند. از آنجا که مولکول های گاز کوچک هستند و می توانند از طریق کانال های نشت ریز راحت تر عبور کنند ، آزمایش فشار هوا برای تشخیص نشت های ریز حساسیت بالایی دارد.
مراحل عملیاتی
تهیه و اتصال
شیر را روی یک دستگاه تست مناسب نصب کنید و اطمینان حاصل کنید که شیر در حالت بسته قرار دارد. دستگاه آزمایش باید از سفتی هوای خوبی برخوردار باشد و اتصال با منبع گاز و تجهیزات تشخیص باید محکم و قابل اعتماد باشد. به عنوان مثال ، در یک کارگاه تولید شیمیایی ، یک شیر کنترل پنوماتیک DN80 برای خط لوله تحویل گاز تحت آزمایش فشار هوا قرار می گیرد. دریچه از طریق شیلنگ مقاوم در برابر فشار به منبع هوای فشرده متصل می شود و یک سنسور فشار و یک ردیاب نشت گاز در خروجی شیر نصب می شود.
پس از اتمام اتصال ، بازرسی اولیه از کل سیستم آزمایش انجام می شود تا اطمینان حاصل شود که هیچ نشت آشکاری وجود ندارد. آب صابون را می توان در قسمت اتصال و سطح دریچه استفاده کرد تا مشاهده کند که حباب ها تولید می شوند. اگر حباب وجود داشته باشد ، به این معنی است که نشتی وجود دارد و نیاز به اتصال مجدد یا تعمیر دارد.
افزایش تورم و فشار
به آرامی شیر را با گاز پر کرده و به تدریج فشار را به فشار آزمایش مشخص شده افزایش دهید. فشار آزمایش فشار هوا به طور کلی کمی پایین تر از فشار تست فشار آب است ، معمولاً حدود 1.1 برابر فشار اسمی. به عنوان مثال ، برای یک شیر چک با فشار اسمی PN10 ، فشار تست فشار هوا را می توان روی 11 نوار تنظیم کرد. در طی فرآیند افزایش فشار ، به میزان افزایش فشار و شماره نشانه فشار توجه زیادی کنید تا اطمینان حاصل شود که روند افزایش فشار صاف و کنترل است.
برای جلوگیری از خطر ناشی از فشار بیش از حد گاز ، لازم است شیر ایمنی یا شیر کاهش فشار در سیستم آزمایش تنظیم شود. هنگامی که فشار بیش از حد ایمنی تعیین شده باشد ، شیر ایمنی به طور خودکار برای آزاد کردن فشار اضافی باز می شود تا از ایمنی فرآیند آزمایش اطمینان حاصل شود.
تشخیص نشت
برای بررسی اینکه آیا شیر در حال نشت است ، از روشهای تشخیص مناسب استفاده کنید. روشهای متداول شامل استفاده از آب صابون و استفاده از یک ردیاب حرفه ای نشت گاز است.
روش آب صابون: لایه ای از آب صابون را به طور مساوی روی قسمتهای شیر که ممکن است نشت کند ، بمالید ، مانند مهر و موم ساقه دریچه ، اتصال بدنه دریچه ، سطح آب بندی و غیره. اگر نشت گاز وجود داشته باشد ، گاز نشت شده حباب هایی را روی سطح آب صابون تشکیل می دهد. با مشاهده تولید حباب ها ، مکان و تقریبی نشت می توان تعیین کرد. به عنوان مثال ، هنگام انجام آزمایش فشار هوا بر روی شیر توپ کوچک ، اپراتور آب صابون را در اطراف ساقه دریچه اعمال می کند. هنگامی که حباب های کوچک مداوم یافت می شود ، نشان می دهد که در مهر و موم ساقه دریچه نشتی وجود دارد.
روش ردیاب نشت گاز: از یک آشکارساز نشت گاز حرفه ای استفاده کنید و پروب ردیاب را در نزدیکی قسمت های مختلف شیر برای تشخیص قرار دهید. ردیاب می تواند غلظت گاز نشت را تشخیص دهد و میزان نشت را بر اساس مقدار غلظت قضاوت کند. این روش از دقت و حساسیت بالایی برخوردار است و به ویژه برای تشخیص نشت های کوچک مناسب است. در بعضی موارد با نیازهای زیاد برای آب بندی ، مانند آزمایش دریچه خطوط لوله انتقال گاز طبیعی ، از ردیاب های نشت گاز استفاده می شود تا اطمینان حاصل شود که عملکرد آب بندی شیر مطابق با استانداردهای ایمنی دقیق است.
سناریوهای کاربردی
از آزمایش فشار هوا عمدتاً برای آزمایش دریچه های حمل و نقل متوسط گاز استفاده می شود. به عنوان مثال ، در سیستم های خط لوله گاز در صنایع نفتی ، گاز طبیعی ، شیمیایی و سایر صنایع ، آب بندی شیر به طور مستقیم با ایمنی تولید و حفاظت از محیط زیست مرتبط است ، بنابراین آزمایش فشار هوا سخت مورد نیاز است. علاوه بر این ، از تست های فشار هوا نیز در بعضی موارد استفاده می شود که نسبت به رطوبت حساس هستند یا به عنوان یک محیط آزمایش برای آب مناسب نیستند. به عنوان مثال ، در سیستم های تحویل گاز با خلوص بالا برخی از کارگاه های تولید الکترونیکی ، دریچه ها نمی توانند با رطوبت در تماس باشند تا از تأثیر خلوص گاز جلوگیری کنند. در این زمان ، آزمایش فشار هوا برای تشخیص آب بندی شیر انتخاب می شود.
